ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΝΕΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΤΕΣΣΑΣ: ΠΡΩΤΟ ΤΡΟΠΑΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ «ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ»!! Nel Torneo regionale per nuovi Circoli: Primo titolo x “AVAX e PESSI”!

Nel Torneo regionale x nuovi Circoli scacchi: Primo successo x “AVAX e PESSI”!

ΕΝΑ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ!
Η ¨Τοπική Επιτροπή Σκακιστικών Σωματείων Ανατολικής Στερεάς¨ (ΤΕΣΣΑΣ) προκήρυξε προ ημερών ένα «Ομαδικό Πρωτάθλημα» για τα νέα Σωματεία της, ένα μικρό Τουρνουά στην ουσία, στο οποίο είχαν δικαίωμα συμμετοχής οι τρείς Σύλλογοι της Περιφέρειας Ανατ. Στερεάς που γράφηκαν στην δύναμι της ΕΣΟ κατά το 2009.
Το σύστημα των αγώνων ήταν κυκλικό με απλές συναντήσεις, όπου οι ομάδες θα συμμετείχαν με δωδεκαμελείς ομάδες με ελεύθερη σύνθεσι (σε κάθε σκακιέρα, δηλ, μπορούσαν να αγωνιστούν αθλητές / αθλήτριες ανεξαρτήτου φύλου, ηλικίας και δυναμικότητας).
Οι αγώνες διεξήχθησαν το Σαββατοκύριακο στο Πνευματικό Κέντρο του Αγίου Κωνσταντίνου Φθιώτιδος, και τους διοργάνωσε η Σκακιστική Νεανική Ομάδα Λαμίας.
[Κατά περίεργη σύμπτωσι, επομένως, άλλος από τους τρείς αντιπάλους ήταν ο διοργανωτής (Σ. Ν. Ο. Λαμίας), άλλος ο φιλοξενών την διοργάνωσι (Α.Ο. Πήγασος Αγ. Κωνσταντίνου) και άλλος ο ...τελικός νικητής στους αγώνες!]
Στους αγώνες αυτούς, λοιπόν, η ομάδα (σε σύνθεσι μάλιστα με αρκετές ελλείψεις) την οποία κατέβασε το «Αθλητικό Εκπολιτιστικό Κέντρο "ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ"» κατέλαβε την πρώτη θέσι, αφού νίκησε και στις δύο συναντήσεις της Κυριακής με καθαρή διαφορά.

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ:
Α΄. Α.Ε. Κέντρο «ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ» - Σ. Ν. Ομάδα Λαμίας 10-2
Νίκησαν (κατά σειρά σκακιέρας) οι παίκτες μας:

Βαγγέλης ΤΖΑΝΕΤΟΣ, Γιάννης ΣΦΥΡΙΔΗΣ, Μιλτιάδης ΜΕΤΑΞΑΣ, Βαγγέλης ΡΑΚΑΝΤΑΣ, Κ.-Γ. ΚΑΒΒΑΘΑΣ, Αικατερίνη ΜΠΕΛΗΓΙΑΝΝΗ, Νίκος ΜΠΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ και Ζωή ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ.
Νίκη για την ομάδα της Λαμίας σημείωσε επί του Γιώργου ΣΟΪΛΕΜΕΖΗ στην πρώτη σκακιέρα ο κ. Γεώργιος ΚΑΛΤΣΑΣ.
Στατιστικό αξιοοσημείωτο αποτελεί η πρώτη «ιστορικά» νικηφόρα παρτίδα για τον Σύλλογό μας, η νίκη του μικρού Νίκου ΜΠΕΛΗΓΙΑΝΝΗ!

.
.

Β΄. Α.Ο. Πήγασος Αγ. Κωνσταντίνου - Α.Ε. Κέντρο «ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ» 3-9
Νίκες σημείωσαν οι:
Βαγγέλης ΤΖΑΝΕΤΟΣ, Γιάννης ΣΦΥΡΙΔΗΣ, Ζωή ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ, Ευρυβιάδης ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Κ.-Γ. ΚΑΒΒΑΘΑΣ, Αικατερίνη ΜΠΕΛΗΓΙΑΝΝΗ και Νίκος ΜΠΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ .
Μοναδική, αλλά όμορφη, νίκη για την αντίπαλη ομάδα στην πρώτη σκακιέρα σημείωσε η Κωνσταντίνα Δόγανου, επι του «ντεφορμέ» εκείνη την ημέρα Γιώργου Σοϊλεμέζη.
Από αυτήν την συνάντησι το πιο αξιοσημείωτο δεν μπορεί παρα να είναι η ανέλπιστη νίκη που σημείωσε ο δάσκαλος Ευρυβιάδης ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, ο οποίος είναι αρχάριος και είχε να παίξη από …παιδί!
[Στην φωτο: ιστορική στιγμή, το α΄"μάτ' στην σκακιστική καριέρα του κ. Ευρυβιάδη και με τα λευκά!]

Όσο για τις δύο νίκες (!) της επίσης αρχάριας καθηγήτριας, κ. Ζωής Κωνσταντινίδου, αυτές μάλλον πρέπει να πιστωθούν στον προπονητή της, τον …Κωνσταντίνο Σοϊλεμέζη!
.

.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ:
Η συνάντησι βεβαίως ήταν χαμηλού προφίλ και διεξήχθηκε σε αληθινά φιλικό και εορταστικό κλίμα. (Να θυμίσουμε πως με τους ανθρώπους της Ομάδας του Αγ. Κωνσταντίνου είχαμε ξανασυναντηθή παλαιότερα, σε φιλική σκακιστική συνάντησι στην έδρα μας στην Χαλκίδα!)
[Το Φύλλο αγώνος από την νικηφόρα συνάντησι που μας χάρισε την πρώτη (με το καλό)
διάκρισι.]

.
.
[Στην φωτο: ο ημέτερος "βοηθός εφόρου" κ. Κ. Μπεληγιάννης παραλαμβάνων το κύπελλο για λογαριασμό της ...Σ.Ν. Ο. Λαμίας].
.

Σε κάθε περίπτωσι όμως με τον επίσημο χαρακτήρα της, αποτελεί ένα βάπτισμα στο αγωνιστικό σκάκι καί για τα τρία καινούργια σωματεία της Τ. Επιτροπής μας. Για εμάς επιπλέον του «Α.Ε.Κ. ΑΒΑΞ & ΠΕΣΣΟΙ» αποτέλεσε την πρώτη επιτυχία, αφού συνοδεύτηκε με τον πρώτο (μικρό έστω) τίτλο στο ξεκίνημά μας.

Ευχόμαστε και από το Ιστολόγιο (όπως το δηλώσαμε και δημοσίως -ευχαριστώντας τους οικοδεσπότες για την φιλοξενία - εκεί κατά την παραλαβή του πρώτου μας Κυπέλλου αλληλοσυγχαιρόμενοι στις απονομές των αγώνων) να έχουμε όλοι οι παίκτες και παράγοντες των 3 νέων Συλλόγων, υγεία και εκατοντάδες ευκαιρίες για την χαρά του εύ αγωνίζεσθαι στο πνευματικό αυτό παιχνίδι-άθλημα του σκακιού.
Καλό ξεκίνημα σε όλους με επιτυχίες και συνεχή πρόοδο!

Μια μικρή διδακτική ιστορία για την θρησκευτική πίστι, απο έναν φίλο. Una storiella sulla fede religiosa; da un amico.

Ένα πολύ ενδιαφέρον διδακτικό κείμενο βρήκε και μας έστειλε στην ηλεκτρονική μας διεύθυνσι ο φίλος Παναγιώτης Χαρατζόπουλος.
Μας άρεσε και το αναδημοσιεύουμε και στο Ιστολόγιό μας.

"Η ιστορία μιλάει για
έναν ορειβάτη, ο οποίος θέλησε να ανεβεί το ψηλότερο βουνό.
Ξεκίνησε, λοιπόν,
την περιπέτεια του μετά από πολλά χρόνια προετοιμασίας. Όμως, επειδή ήθελε τη
δόξα μόνο για τον εαυτό του αποφάσισε να σκαρφαλώσει το βουνό μόνος.
Η νύχτα,
λοιπόν, έπεσε βαριά και ο άνδρας δεν έβλεπε τίποτα. Όλα ήταν μαύρα. Μηδενική
ορατότητα. Το φεγγάρι και τα άστρα είχαν καλυφθεί από σύννεφα.

Καθώς ο άνδρας
ανέβαινε και απείχε λίγα μόνο μέτρα από την κορυφή του βουνού, γλίστρησε και
έπεσε στο κενό με μεγάλη ταχύτητα.

Ο ορειβάτης πού το μόνο πού έβλεπε καθώς
έπεφτε ήταν μαύρες κουκίδες, είχε την τρομερή αίσθηση της βαρύτητας να τον
τραβά.
Συνέχισε να πέφτει... και σε εκείνες τις στιγμές του μεγάλου φόβου
ήρθαν στο μυαλό του όλα τα καλά και τα άσχημα επεισόδια της ζωής του.
Σκεφτόταν, τώρα, το πόσο κοντά στο θάνατο ήταν, όταν ξαφνικά ένιωσε το σκοινί
πού ήταν δεμένο στη μέση του να τον τραβά δυνατά.
Το σώμα του ορειβάτη
κρεμόταν πλέον στον αέρα.
Μόνο το σκοινί τον κρατούσε ζωντανό.

Εκείνη τη στιγμή της αμηχανίας και καμιάς άλλης επιλογής, φώναξε:

- Θεέ μου, βοήθησε με!

Ξαφνικά, μια βαθειά φωνή προερχόμενη από τον ουρανό απάντησε:

- Τί θέλεις να κάνω;

- Σώσε με, Θεέ μου!

- Αληθινά, νομίζεις ότι μπορώ να σε σώσω;

- Βέβαια, πιστεύω ότι Εσύ μπορείς!

- ΤΟΤΕ, ΚΟΨΕ ΤΟ ΣΚΟΙΝΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΕΜΕΝΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΣΟΥ....


Η ομάδα διάσωσης, την άλλη μέρα, είπε ότι ένας ορειβάτης βρέθηκε πεθαμένος,
παγωμένος και το σώμα του κρεμόταν από ένα σκοινί. Τα χέρια του κρατούσαν σφιχτά το σκοινί ΜΟΝΟ 3 μέτρα μακριά από τη γη....».

Και εσύ; Πόσο κολλημένος είσαι στο σκοινί σου; Ποτέ μην αμφισβητήσεις όσα
είναι από το Θεό. Ποτέ δεν θα πρέπει να λες ότι σε έχει ξεχάσει η σε έχει
εγκαταλείψει. Ποτέ μη νομίσεις ότι δεν σε φροντίζει. Θυμήσου ότι σε κρατάει
πάντα με το δεξί Του χέρι και η επιλογή να απλώσεις το δικό σου χέρι ανήκει
σε εσένα. "

Με εκτίμηση
Παναγιώτης Χαρατζόπουλος

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ(;) ΑΝΕΠΙΣΗΜΗ ΠΑΡΤΙΔΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ. Una partita a scacchi con il fu “Vicepresidende” del nostro Circolo… L’ ultima(?) partita di Alexis

Αντιπρόεδρος vs Πρόεδρος

Ανακατεύοντας κάτι παλιά χαρτιά σήμερα βρήκα κατά τύχη (το είχα σχεδόν ξεχάση) ένα διπλωμένο χαρτί (στα 8) γεμάτο βιαστικές σημειώσεις και ονόματα. Ανάμεσα στα πρόχειρογραμμένα θέματα πρόσεξα και μια μισοτελειωμένη παρτίδα σκακιού.
Αναγνώρισα την παρτίδα που είχα παίξη με τον αείμνηστο φίλο Αλέξη Κλαμαρή σε μια καφετέρια στα Πατήσια σε ένα από τα τακτικά μας περυσινά ραντεβού για την διευθέτησι της ύλης του Περιοδικού του Συλλόγου. Παρών, ως συνήθως, και το έτερο μέλος της Συντακτικής Επιτροπής του «Νέου Παλαμήδη» και φίλος, ο Δημήτρης Προβελέγγιος.
Ο Αλέξης βρισκόταν τότε, θυμάμαι, μέσα στην κρίσιμη φάση της θεραπείας του –μετά την αγωγή με την χειμειοθεραπεία- προβληματισμένος, αλλά ακόμα δυνατός ψυχικά και συγκρατημένα αισιόδοξος.

Βλέποντας μια διαθέσιμη σκακιέρα στο μαγαζί, του είχα ζητήση να παίξουμε μαζί μετά απο καιρό μια παρτίδα. Ο Αλέξης, μετά την αρχική άρνησι (ανυπόκριτα ταπεινός, ισχυρίστηκε, για πολλοστή φορά, πως δεν είναι άξιος να με αντιμετωπίση, πως ήταν εντελώς απροπόνητος και τα τέτοια) κάμφθηκε με την επιμονή μου, και παρόλο που ήταν υπο την επήρεια των ισχυρών φαρμάκων που έπαιρνε και που του έφερναν πότε εξάντλησι, πότε εξάψεις, είχε την υπομονή να παίξη και μάλιστα με νεανικό ενθουσιασμό μια παρτίδα πολύ ενδιαφέρουσα.
Το χαρτί όπου κράτησα –μάλλον κατά την επιστροφή μου με το λεωφορείο- την πολύ πρόχειρη σημείωσι περιλαμβάνει την μισή περίπου παρτίδα που παίξαμε εκείνη την ημέρα. Το ακατάστατο (όλο σβησίματα) γράψιμό μου σταματάει (δεν μπορώ να είμαι σίγουρος γιατί) στην 14η κίνησι.

Η θέσι που προέκυψε από ένα άνοιγμα Ρέτι (αγαπημένο του Αλέξη, από τότε που το είχε πρωτοδή να το παίζη ο …Γρίβας) φαίνεται στο αρχικό διάγραμμα.

Η ΠΑΡΤΙΔΑ (ανολοκλήρωτη):

Play online chess

Δεν θυμάμαι πια την συνέχεια με ακρίβεια. Εδώ μάλλον θα έπαιξε ο Αλέξης 15.Βε2 με ισότητα.

Θυμάμαι πως συνεχίστηκε για μερικές ακόμα κινήσεις και πως πάνω που πήγα να αποκτήσω πλεονέκτημα θέσης μετά από μια κάπως αδύνατη συνέχεια που διάλεξε ο Αλέξης, πρότεινα την ισοπαλία για να προλάβω και το τελευταίο λεωφορείο της γραμμής ΚΤΕΛ για την Χαλκίδα. Ο Αλέξης δέχθηκε, παρόλο που σχολίασε την θέσι αμερόληπτα και διαπίστωνε πως μάλλον θα πήγαινε σε υποδεέστερο φινάλε η θέσι του.

Με την παιδιάστικη χαρά του παιχνιδιού να σφραγίζη εκείνη την συνάντησί μας χαιρετηθήκαμε και πήραμε ο καθένας τον δρόμο για τα σπίτια μας.
Συναντηθήκαμε αρκετές φορές από τότε με τον Αλέξη. Έκτοτε, όμως, κάθε φορά χωρίζαμε με μια αίσθησι διογκούμενης ανησυχίας.
Όλο και πιο πολύ από την μεριά μου τον συναντούσα και τον άφηνα με ένα σφίξιμο στην καρδιά που βέβαια προσπαθούσα συνειδητά να αποκρύψω…
Τώρα, στρέφω το βλέμμα στο χαρτί και ξανακοιτάζω τις 14 αυτές γραμμένες κινήσεις της παρτίδας.

Πάνω- πάνω ξεχωρίζω τα συντομογραφημένα ονόματα των παικτών: ΑΝΤΙΠΡ(όεδρος) – ΠΡΟΕΔΡ(ος).

Κι από κάτω σφηνωμένη ανάμεσα στην πρώτη κίνησι, η ημερομηνία: «6. ΝΟΕ 2008»!!
Ήταν ένα χρόνο πριν. Ακριβώς!
Κι ήταν η τελευταία παρτίδα που παίξαμε και, εξ όσων γνωρίζω, η τελευταία παρτίδα που έπαιξε ο αγαπητότατος Αλέξης στην τόσο απότομα (κι επώδυνα) τερματισμένη επίγεια ζωή του.

[Άραγε, στα ουράνια ο Αλέξης που βρίσκεται τώρα και που με τους Αγγέλους μιλάει, έχει την δυνατότητα να χαρή καμμιά "παρτίδα σκάκι"–χωρίς να ανησυχεί και χωρίς να πονάει;
Λέω μέσα μου: Γιατί όχι;
Στο κάτω κάτω αν ήταν να διαλέξουν κάποιο επιτραπέζιο παιχνίδι τα πνευματικά όντα εκει πάνω, τί άλλο θα διάλεγαν από τα επίγεια, αν όχι το αλεξίλυπο παιχνίδι που κρατάει απ’ το παλαμήδειο εύρημα των πεσσών;]

Υ.Γ. Ο Αλέξης έχει μείνη στην μνήμη των περισσοτέρων φίλων ως ο Αντιπρόεδρος του Συλλόγου. Όμως από την πρόσφατη Γενική Συνέλευσι καταγράφηκε (η σχετική πρότασι –όπως και η άλλη, η οποία θα δημοσιοποιηθή επισήμως εν ευθέτω χρόνω- ψηφίσθηκε ομοφώνως) ως τιμής ένεκεν (πρώτος) Επίτιμος Πρόεδρος του «Αθλητικού Εκπολιτιστικού Κέντρου ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ».

Αντίο στην Ιταλίδα ποιήτρια Άλντα ΜΕΡΙΝΙ (+ 1 εύγλωττο σχόλιο για την θρησκευτικότητά της ). Un addio alla poetessa italiana Alda Merini (+ commento)

Un addio alla poetessa italiana Alda Merini (un commento e una testimonianza sulla sua spiritualita’)
Έγινε εχθές το πρωί η κηδεία της ιταλίδας ποιήτριας Άλνα Μερίνι δημοσία δαπάνη στην μητρόπολη της αγαπημένης της πόλης (το περίφημο Duomo του Μιλάνου).
Τα ειδησεογραφικά δελτία (π.χ. ANSA - ROMA, 4 NOV, το προηγούμενο, αλλά επίσης εδώ , πληρέστερα, και εδώ) έδωσαν με συνήθη λακωνικό τρόπο την είδησι:

«Τελευταίο αντίο του Μιλάνου στην ποιήτρια Άλντα Μερίνι, που πέθανε την Κυριακή σε ηλικία 78 ετών, επ’ ευκαιρία της επίσημης κηδείας στην Μητρόπολι. Την άφιξι της σωρού, που ήταν σκεπασμένη με κίτρινα άνθη, την υποδέχθηκε ένα παρατεταμένο χειροκρότημα εκατοντάδων ανθρώπων που ήσαν παρόντες στην επικήδεια ακολουθία την οποία ετέλεσε ο επίσκοπος Μιλάνου Franco Giulio Brambilla (…)»

Ανάμεσα στις δηλώσεις των εκπροσώπων του ιταλικού πολιτικού κόσμου (κάποιοι –ελάχιστοι πάντως- παρευρέθηκαν και στην κηδεία της) ξεχωρίζουμε το μήνυμα στους οικείους της μακαρίτισσας του ίδιου του Προέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας, Giorgio Napolitano, που κάνοντας λόγο για μεγάλη απώλεια της ιταλικής κουλτούρας γράφει:
«Χάθηκε μια εμπνευσμένη και γνήσια ποιητική φωνή», καθώς και την δήλωσι του Προέδρου της Βουλής Fini: «…μια από τις τελευταίες μεγάλες λυρικές φωνές της σύγχρονης ιταλικής ποίησης, ικανή να περιγράφει και να αφηγείται, μέσα από εικόνες πρωτότυπες και από ένα στυλ λόγιο και εκλεπτυσμένο, την πονεμένη ιστορία της περιθωριοποίησης και της ανθρώπινης μοναχικότητας».

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΜΕΡΙΝΙ
Όταν είχα πρωτογνωρίση την ποίησι της Alda Merini, πρόσεξα κάποια στιγμή την άποψι ενός σχολιαστή σχετικά με την θρησκευτικότητά της: «Cattolicamente atea». Ήτοι, «καθολικώς (ή και ‘χριστιανικά’) άθεη».
Το παρακάτω κείμενο-προσωπική μαρτυρία όμως, που τo βρήκαμε σε κάποια σχετική με την ποιήτρια σελίδα του “Facebook”, ελάχιστες ώρες μετά την αναγγελία του θανάτου της (πρακτικά κατά την πολύωρη νυκτερινή εκείνη αναζήτησί μας –εν είδει νοερής ξαγρύπνιας στην μνήμη της), μάλλον υποχρεώνει σε οριστική αναθεώρησι τις σχετικές απόψεις.
Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ:
« Περι την 10.30 σήμερα το πρωί, Κυριακή 1η Νοεμβρίου 2009, των Αγίων Πάντων, ο π. Gianluigi Pasquale, του τάγματος των Καπουτσίνων, Διευθυντής του Θεολογικού Ιδρύματος παράρτημα «Λαυρεντιανόν» της Βενετίας και Καθηγητής Θεολογίας στο Παπικό Πανεπιστήμιο του Λατερανού στη Ρώμη, έδωσε την τελευταία πνευματική παρηγορία, μέσω της προσευχής και των μυστηρίων, στην Άλντα Μερίνι, η οποία τον είχε «καλέση» στο Μιλάνο σήμερα ακριβώς, με σκοπό να του εμπιστευθή την ¨Προλόγησι¨ προσεχούς βιβλίου της σχετικά με τον Πατέρα Πίο που πρόκειται να εκδοθή. Ίσως η Άλντα Μερίνι είχε διαισθανθή ότι σήμερα θα ήταν το τελευταίο της ηλιοβασίλεμα. Αλλά, βέβαια, αυτό δεν θα μπορούσε να το φαντασθή ο π. Gianluigi.
Όταν έφτασε από την Βενετία στο Μιλάνο πολύ ενωρίς το πρωί ο π. Gianluigi συνοδεύτηκε στο Νοσοκομείο «Άγιος Παύλος» από τον εκδότη Giuliano Grittini. Εκεί βρήκε και έναν έτερο εκδότη, τον Giuseppe Angelillo D’Ambrosio, άλλο μεγάλο φίλο της Άλντας, ο οποίος, παρόλα τα 5 παιδιά του, είχε περάση ολόκληρη την προηγούμενη νύκτα ξενυχτώντας με την φημισμένη ποιήτρια για να μην την αφήση μόνη.
Αδύνατον να περιγραφή με λόγια η συνάντησι του Καπουτσίνου μοναχού πατρός Gianluigi και της Άλντας, οι οποίοι , προηγουμένως, δεν γνωριζόντουσαν, παρα μόνο διαμέσου των βιβλίων τους. Η Άλντα δέχθηκε, κατόπιν αιτήματός της, μία ευλογία με επίθεσι των χειρών και με χειροθεσία επι της κεφαλής της, ενώ εξέφρασε την επιθυμία να φωτογραφηθή (ως τελευταία φωτογραφία της ζωής της) με το πορτρέτο του Πατρός Πίου, τον οποίο ιδιαιτέρως εσέβετο. Αυτές οι τελευταίες φωτογραφίες είναι τώρα στην κατοχή του κ. Giuliano Grittini. Αφού έψαλλε ένα “Ave Maria” μαζί με τον Giuliano, τον Giuseppe και τον π.. Gianluigi μέσα στο δωμάτιο του Νοσοκομείου, η Άλντα, ως τελευταία πράξι της, θέλησε να σφίξη στην παλάμη της ένα λείψανο του Στιγματοφόρου από το Γκάργκανο, (Stigmatizzato del Gargano), κάπως τσαλακωμένο αλλά γνήσιο, που το είχε στην κατοχή της από κοριτσάκι. Ύστερα είπε μερικές κουβέντες, ιδιωτικά μόνο στον π. Gianluigi. Αυτός στην συνέχεια ανέφερε πως η Άλντα αναφώνησε «Ά, ναι!» ακούγοντας το όνομα του Πατρός Πίου, τον οποίο ο π. Gianluigi είχε αναφέρη για να εξηγήση την άφιξί του στο Νοσοκομείο. Βεβαιότατα η Αλντα μίλησε στον π. Gianluigi με εκείνα τα πράσινα και διαπεραστικά της μάτια, περισσότερο από ό,τι με τα λόγια, όπως ο ίδιος ο π. Gianluigi ανεγνώρισε δηλώνοντας πως «αισθάνθηκε να τον διαπερνά στην ψυχή εκείνο το βλέμμα».
Η Άλντα και σε αυτήν την τελευταία μέρα της επίγειας ζωής της, έβαψε (μέσω τρίτου) κόκκινα τα νύχια της. Στο κομοδίνο είχε ακόμα ένα πακέτο τσιγάρα ‘Λίντο’. Μα παραμένει μυστήριο πώς κατάφερε να «καλέση» έναν μοναχό της ίδιας αδελφότητας με εκείνη του Πατρός Πίου, έναν Καπουτσίνο, στο Μιλάνο. Ούτε ο υποφαινόμενος το γνωρίζει. Ίσως θα γίνη γνωστό στο μέλλον, γιατί το το πνεύμα της Άλντα Μερίνι δεν μπορεί να πεθάνη, όπως και το πνεύμα όλων όσων εμπιστεύονται τον Θεό. Κατά μείζονα λόγο τα ποιήματά της, τώρα αιώνια κληρονομιά της ανθρωπότητας.
Σ’ ευχαριστούμε, Άλντα: Μίλησες για Σένα και για τον Θεό ακόμα και με τα μάτια».

IL TESTO - TESTIMONIANZA
Verso le ore 10:30 di stamane domenica 1° Novembre 2009, Solennità di Ognissanti, P. Gianluigi Pasquale, Cappuccino, Preside dello Studio Teologico affiliato “Laurentianum” di Venezia e Professore di Teologia presso la Pontificia Università Lateranense in Roma, ha dato l’ultimo conforto spirituale, attraverso la preghi...era cristiana e i sacramenti, ad Alda Merini, che lo aveva “chiamato” a Milano proprio oggi, per affidargli la “Prefazione” a un suo prossimo libro di poesie su Padre Pio previsto in uscita. Forse Alda Merini aveva intuito che sarebbe stato oggi il suo ultimo tramonto. Ma, certo, non se lo poteva immaginare P. Gianluigi. Arrivato da Venezia a Milano molto presto al mattino, P. Gianluigi è stato accompagnato all’Ospedale “San Paolo” dall’Editore Giuliano Grittini, dove ha trovato anche un altro Editore, Giuseppe Angelillo D’Ambrosio, altro grande amico di Alda, che, nonostante i suoi cinque figli, aveva trascorso l’intera notte precedente in veglia con la famosa poetessa, per non lasciarla sola. Impossibile descrivere a parole l’incontro tra il frate Cappuccino P. Gianluigi e Alda, che, prima, non si erano mai conosciuti, se non attraverso i rispettivi libri. Alda ha ricevuto, su richiesta, una benedizione con l’imposizione e delle mani sulla testa, mentre ha desiderato fare l’ultima foto della sua vita con un quadro di Padre Pio, al quale era molto devota. Queste ultime foto sono in possesso ora del Sign. Giuliano Grittini. Recitata un’“Ave Maria” assieme a Giuliano, Giuseppe e P. Gianluigi nella cameretta dell’ospedale, Alda, come suo ultimo gesto, ha voluto stringere nel palmo della propria mano una reliquia dello Stigmatizzato del Gargano, molto sgualcita, ma autentica, che possedeva fin da fanciulla. Pio ha detto alcune parole, privatamente, soltanto a P. Gianluigi. Il quale, poi, ha riferito che Alda aveva esclamato “Ah, sì” sentendo il nome di Padre Pio, che P. Gianluigi aveva menzionato per spiegare il suo arrivo all’ospedale. Certamente, Alda ha parlato con quei suoi occhi verdi e penetranti a P. Gianluigi, piuttosto che a parole, come P. Gianluigi stesso ha riconosciuto, affermando di essersi “sentito penetrare nell’anima da quello sguardo”.Alda, anche in questo ultimo suo giorno di vita terrena, si era fatta mettere lo smalto rosso alle unghie. Nel comodino aveva ancora un pacchetto di sigarette “Lido”. Ma rimane il mistero di come sia riuscita a “chiamare” un confratello di Padre Pio, un Cappuccino, a Milano. Nemmeno l’interessato lo sa. Forse lo si capirà nel futuro perché lo spirito di Alda Merini, non può morire, come quello di nessun altro che si affida a Dio: Tanto meno le sue poesie, ora patrimonio dell’umanità per sempre. Grazie Alda: Tu hai parlato di Te e di Dio anche con gli occhi.

Το Ιστολόγιό μας αποθέτει νοερά ένα κίτρινο λουλούδι στην μνήμη της...

Click Aqui - Recados Para Orkut

ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ: ΕΝΑΡΞΗ ΜΕ ΑΓΙΑΣΜΟ (ΚΑΙ ΣΙΜΟΥΛΤΑΝΕ) Μέρος Β΄. Φωτογραφίες απο το Σιμουλτανέ. Nuova stagione al Circolo con una simultanea...

Consacrazione della nuova stagione al Circolo “AVAX e PESSOI” con una esibizione simultanea..

ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ: ΕΓΚΑΙΝΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΜΕ ΣΙΜΟΥΛΤΑΝΕ
Opening ceremony of the new season 2009-2010 with a simultaneous chess demonstration (Simultane)

Όπως το συνηθίζει (βλ. π.χ. το περσινό ανάλογο) ο Σύλλογός μας, «΄Αβαξ και Πεσσοί», έτσι και κατά τον εγκαινιασμό της νέας σχολικής-αγωνιστικής χρονιάς παράλληλα με την ιεροτελεστία του Αγιασμού, είχαμε εντάξη την διεξαγωγή αγώνα Σιμουλτανέ.
Για την αντιπροχθεσινή μάλιστα περίπτωσι είχε προγραμματισθή να το διεξαγάγη ο Νίκος ο Σκαλκώτας. Ως αρχιπροπονητής του Σκακιστικού Τμήματος, ήθελε να διαμορφώση και μια φρέσκια εικόνα από την αγωνιστική κατάστασι των αθλητών (μεταξύ των οποίων θα βρεθή μετά από …δεκαετίες απραξίας και ο υπογράφων!).
Ένα όμως αιφνίδιο κώλυμα εμπόδισε τον αγαπητό μας πρώην Πρωταθλητή Ελλάδος και Διεθνή Μαίτρ να έλθη στην Χαλκίδα την συγκεκριμένη ημέρα, και έτσι λόγω …ανωτέρας βίας αναγκάσθηκε ο υποφαινόμενος να αναλάβη αυτός να …βγάλη τα κάστανα από την φωτιά.
Προσκεκλημένοι στο Σιμουλτανέ μας ήσαν κατά κύριο λόγο τα παιδιά (‘ευτυχώς’ δεν βγάλαμε –δεν είχαμε λεφτά για την - Αφίσσα!) και αθλητές του Συλλόγου μας.
Έτσι 26 συνολικά αντίπαλοι πήραν θέσι στις σκακιέρες να αντιμετωπίσουν, με τα μαύρα, τον Πρόεδρο του Συλλόγου και δάσκαλό τους.
Αν εξαιρέσουμε λοιπόν τα 3-4 πιτσιρικάκια, ο συναγωνισμός γενικά ήταν έντονος και η αντίστασι που προέβαλαν οι υπόλοιποι αθλητές (σχεδόν όλοι μαθητές Δημοτικού και Γυμνασίου) ήταν αξιόλογη.

Το αποτέλεσμα 21 Νίκες, 4 ισοπαλίες και 1 ήττα.



Αλλά τί ήττα! Ο υπογράφων πρωταγωνιστής-σκουριασμένος ΥΜ έπεσε θύμα μιας μεγαλειώδους (και βεβαίως μνημειώδους) αβλεψίας και με μια κίνησι που ξεπερνά ίσως και τα όρια του ορισμού του «μαζέτα» έγινε μάτ σε μινιατούρα 14 κινήσεων!










Ισοπαλίες απέσπασαν οι (κατ' αλφαβητική σειρά)
Παναγιώτης ΑΛΕΞΙΟΥ,
Χάρης ΓΙΑΚΟΥΜΑΚΗΣ,
Άκης ΚΥΜΟΥΡΤΖΗΣ
και ο τελευταίος μαχητής της συνάντησης (που κατα την διάρκεια της παρτίδας του είχε σθεναρά αρνηθή σε πρότασι ισοπαλίας!)
Γιάννης ΣΦΥΡΙΔΗΣ.
Την μινιατούρα την έκανε ...δώρο στον μπαμπά του (για την συλλογή του!),
ο Γιώργος Σοϊλεμέζης.



Αλλά επ’ αυτού θα επανέλθουμε με όλα τα …στοιχεία!














Τελευταίο, αλλά όχι και χείρον (όπως λένε και …οι Άγγλοι):
Οι πανέμορφες ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ της σημερινής ανάρτησης, όπως και οι άλλες από τον ΑΓΙΑΣΜΟ, είναι γενναιόδωρη ΠΡΟΣΦΟΡΑ του φίλου μας Αλέκου ΤΖΑΝΕΤΟΥ.

Για μια ακόμη φορά, ΤΟΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!

Πέθανε(;)* χθές η Άλντα Μερίνι. Τρία ποιήματά της σε μτρφρ. Σελλενίδη. Για «Καλό κατευόδιο»! Morta(?)* Alda Merini: 3 sue poesie tradotte in Greco...

Morta(?)* la poetessa italiana Alda Merini: 3 sue poesie tradotte in greco per …blandirla.

*"La poesia inizia la’, dove l’ ultima parola non ce l’ ha la Morte". Elitis

Δεν θα μπορούσε να μην προκαλέση θλίψι και συγκίνησι ή είδησι που μας ήλθε ξαφνικά πριν από μερικές ώρες από φίλους εξ Ιταλίας (πριν από λίγο έγινε και πρώτη είδησι στα ηλεκτρονικά μέσα της γείτονος χώρας, για παράδειγμα βλ. Il Giornale.it) : η αναγνωρισμένη ιταλίδα ποιήτρια ΄Αλντα ΜΕΡΙΝΙ (Alda Merini) άφησε την τελευταία της πνοή χθές το απόγευμα «τις 5.30 στο Νοσοκομείο Άγιος Παύλος του Μιλάνου, στην Ογκολογική πτέρυγα…»
Το παρόν Ιστολόγιο δεν είχε προλάβη καλά καλά να χαρή για την ευμενή απήχησι που είχε η πρόσφατη παρουσίασι της ποιήτριας μέσα από μια εισαγωγική ανάρτησι (όπου και μία μετάφρασι αντιπροσωπευτικού ποιήματός της, που από αρκετούς φίλους επιδοκιμάστηκε), και αναγκάζεται να μοιρασθή την λύπη με τους απανταχού θαυμαστές της.
Αλλά δεν πρόκειται να περιορισθούμε στην περεταίρω κοινοποίησι της μοιραίας αναγγελίας:
Πρωτοδημοσιεύουμε την μεταφραστική απόπειρα του Αλέξανδρου Σελλενίδη σε τρία επιλεγμένα κομμάτια από το μεγάλο έργο που μας κληροδότησε η εξ Ιταλίας μακαρίτισσα.
Αυτό, ως μικρό αφιέρωμα για αυτήν που έγραψε το αφοριστικό «Δεν είναι κατορθωτό σε όλους να είναι αιώνιοι», αλλά και το επόμενο: «Το θαυμαστό (στην ύπαρξι) του θανάτου είναι η τέχνη του να μαθαίνεις να περιμένεις εις τους αιώνας»!
Μια τέτοια φωνή στους καιρούς μας να μην την αφήσουμε μόνη.
Κάποια στιγμή υποσχόμαστε να επανέλθουμε με περισσότερα βιογραφικά και λοιπά εγκυκλοπαιδικά για την Άλντα. Απόψε, ας την συντροφεύσουμε όπως θα της άρεσε. Ποιητικά.

Alda Merini. Tre brani in (piccolo) omaggio. In traduzione di Alex. Sellenides


1. Donna di Picche

Ti aspetto ogni giorno
mi spengo poco per volta
e ho dimenticato il tuo volto.
Mi chiedono se la mia disperazione
sia pari alla tua assenza
no, è qualcosa di piu' :
è un gesto di morte fissa
che non ti so regalare.


2.Il testamento

Se mai io scomparissi
presa da morte snella,
costruite per me
il piu' completo canto della pace!
Chè, nel mondo, non seppi
ritrovarmi con lei,serena, un giorno.
Io non fui originata
ma balzai prepotente
dalle trame del buio
per allacciarmi ad ogni confusione.
Se mai io scomparissi
non lasciatemi sola;
blanditemi come folle!
( da Fiori di Poesia)

3.La Terra Santa
Io sono certa che nulla piu' soffochera' la mia rima, il silenzio l'ho tenuto chiuso per anni nella gola come una trappola da sacrificio, è quindi venuto il momento di cantare una esequie al passato.

Οι μεταφραστικές απόπειρες (= tentativi di traduzione):

1. ΝΤΑΜΑ ΜΠΑΣΤΟΥΝΙ

Σε περιμένω κάθε μέρα
Σβήνω κάθε φορά και λίγο λίγο
Κι έχω το πρόσωπό σου ξεχάση.
Με ρωτούν αν η δική μου απελπισία
Ισούται με την δική σου απουσία
Κι όμως, είναι κάτι τις περισσότερο:
Είναι μια χειρονομία θανάτου ασάλευτου
Που δεν ξέρω να σου προσφέρω.

2. Η ΔΙΑΘΗΚΗ

Αν ποτέ μου χαθώ
Αρπαγμένη από Χάρο λυγερό
Ιστορήστε για μένα
Το πιο ολοκληρωμένο άσμα της ειρήνης!
Τί δεν κατάφερα στον κόσμο
Να βρεθώ -με γαλήνη –ούτε μέρα μαζί της.

Εγώ δεν υπήρξα από καταγωγής,
Ξεπήδησα με θράσος
Από τα υφάδια του σκότους
Για να δεθώ θηλυκωτά με κάθε παραζάλη.

Αν ποτέ μου πεθάνω
Μην μ΄ αφήσετε μόνη:
Καλοπιάστε με σαν αλλοπαρμένη.

Άλντα Μερίνι, Άνθη Ποιήσεως

3. ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΟΠΟΙ
Είμαι βεβαία πως τίποτα πια δεν θα πνίξη την ρίμα μου, την σιωπή την έχω αμπαρώση για χρόνια στο λαιμό μου σαν μια παγίδα προς θυσία, ήλθε επομένως ο καιρός να ψάλω μια νεκρώσιμη ακολουθία του παρελθόντος.

(Μετάφρασι: Αλέξανδρος Σελλενίδης)

ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ: ΕΝΑΡΞΗ ΜΕ ΑΓΙΑΣΜΟ (ΚΑΙ ΣΙΜΟΥΛΤΑΝΕ) ΕΧΘΕΣ Μέρος Α΄. Φωτογραφίες απο τον Αγιασμό

Με μια μικρή καθυστέρησι στην ώρα έναρξης, αλλά μεγάλο ποσοστό συμμετοχής των παιδιών (μαθητών και αθλητών) του Συλλόγου μας έγινε εχθές το πρωί ο καθιερωμένος Αγιασμός στην έδρα μας, στο Πνευματικό Κέντρο του Ι.Μ. Ναού του Αγίου Δημητρίου της πόλης μας.

Τον αγιασμό τέλεσε εκτάκτως ο π. Χρυσοβαλάντης, εφημέριοςτου Ναού των Αγίων Ταξιαρχών, αφού την τελευταία στιγμή παρουσιάστηκε ένα σοβαρό κώλυμα στον "δικό μας" αρχιμανδρίτη, Αιμιλιανό Χρήστου. Μάλιστα λόγω της αδημονίας των παιδιών του Σκακιστικού Τμήματος, (επρόκειτο να διεξαχθή και Σιμουλτανέ) τα μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου μας αποφάσισαν να ξεκινήσουν με προσευχή!
[ Στην φωτο: Ο Παναγιώτης Αλεξίου που προθυμοποιήθηκε να βοηθήση στην προσευχή]

.

.

.
.

.

Με την έγκαιρη άφιξη του π. Θεοφυλάκτου όμως, (την ώρα μάλιστα που ο κ. Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης ξεκίναγε το προγραμματισμένο Σιμουλτανέ) λύθηκε η αρχική αμηχανία και όλα εξελίχθηκαν κανονικά, προς μεγάλη ικανοποίηση καί των γονέων των παιδιών καί της Διοικήσεως, αφού κανείς δεν θα ήθελε να αναβληθεί η ακολουθία του Αγιασμού, μια τελετή την οποία θεωρούμε απαραίτητη για τον εγκαινιασμό κάθε νέας προσπάθειας, και δή στην έναρξη των μαθημάτων μας

7. 8. 9. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18. 19.

20.

.
.

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ … + Φωτογραφίες)